Skip to content

Fizykoterapia

 

Fizykoterapia

Fizykoterapia jest jedną z wielu form leczenia w fizjoterapii. Wykorzystuje się w niej różne bodźce i zjawiska fizyczne oddziałujące na organizm człowieka w celach leczniczych. Zaliczamy do nich między innymi laseroterapię, magnetoterapię, elektroterapię, ultrasonoterapię, haloterapię czy krioterapię. W fizykoterapii wykorzystuje się również połączenie co najmniej 2 czynników fizykalnych jednocześnie czyli tak zwaną terapię skojarzoną. Celem fizykoterapii jest usprawnianie i przyspieszanie procesu rekonwalescencji tkanek objętych procesami chorobowymi oraz uśmierzanie dolegliwości bólowych w przewlekłych schorzeniach.

 

 

Magneto STYM Funkcjonalna Magnetyczna Stymulacja (FMS)

FMS łączy w sobie magnetoterapie i elektroterapię. Pole elektromagnetyczne przenika przez ubranie oraz skórę. Dochodzi do tkanek miękkich (mięśni, ścięgien, więzadeł i nerwów ) a także kości i przyczynia się do szybszego gojenia się ran, aktywacji i rozluźnienia mięśni i złagodzenia bólu. FMS umożliwia stymulacje głębokich struktur mięśniowych. Ręczny aplikator umożliwia łatwe odnalezienie jednostek motorycznych, co umożliwia skuteczną stymulację, natomiast fotel służy do bezkontaktowej magnetoelektrostymulacji mięśni dna miednicy.

Wskazania:

  • ostry ból układu mięśniowo-kostnego,
  • degeneratywny reumatyzm,
  • neuropatie: motoryczne, czuciowe, czuciowo-motoryczne, mononeuropatie, polineuropatie,
  • stany pourazowe,
  • rehabilitacja po unieruchomieniu,
  • urazy sportowe,
  • stany pooperacyjne,
  • leczenie złamań kości,
  • gojenie się ran,
  • nietrzymanie moczu,
  • rehabilitacja po radykalnej prostatektomii,
  • nietrzymanie stolca,
  • przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, zaburzenia erekcji.

Aplikator :

  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • osteoporoza,
  • staw rzekomy,
  • opóźniony zrost kostny,
  • owrzodzenia i zmiany troficzne podudzia,
  • infekcje bakteryjne skóry i tkanek miękkich,
  • bliznowce,
  • stymulacja mięśni w śpiączce (szybsze wybudzanie),
  • stan po udarze mózgu,
  • migrena i bóle naczynioruchowe głowy,
  • zaburzenia czynności nerwów czaszkowych i obwodowych,
  • stymulacja mięśni unieruchomionych pod gipsem,
  • bóle kręgosłupa, dyskopatia,

 

Fotel:

  • nietrzymanie moczu,
  • rehabilitacja po porodzie,
  • rehabilitacja po operacji,
  • zespół zapalenia stercza,
  • zaburzenia erekcji, dysfunkcje seksualne,
  • nietrzymanie kału,

 

 

Laser wysokoenergetyczny

Laser wysokoenergetyczny silnie działa na tkankę umożliwiając dotarcie do ogniska bólu. Metoda ta jest szybka, nieinwazyjna, bezbolesna i przede wszystkim skuteczna. Ma działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe, redukuje rozszerzenie naczyń krwionośnych i znacząco przyspiesza proces kształtowania się nowych naczyń włosowatych. Aktywuje drenaż limfatyczny . Pozytywnie oddziałuje na receptory bólu i redukuje przekazywanie bodźców bólowych do mózgu. Laser wysokoenergetyczny zwiększa produkcje specyficznych enzymów do transportu tlenu, ułatwiając naprawę i regenerację uszkodzonych tkanek, przyspiesza gojenie się ran, wrzodów, zapalenia błony śluzowej, odleżyn, owrzodzeń i zmniejsza zniszczoną powierzchnię tkanki. Poprawia funkcję nerwów po uszkodzeniu jatrogennym lub urazowym.

Laser wysokoenergetyczny ma zastosowanie:

  • w medycynie ogólnej,
  • w rehabilitacji sportowej i fizjoterapii,
  • w terapii wspomagającej dla pacjentów z nowotworem,
  • leczenie schorzeń stóp.

Wskazania:

  • achillodynia (bolesność ścięgien piętowych),
  • naderwanie ścięgna/więzadła,
  • zapalenie rozcięgna podeszwowego,
  • skręcenie stawu,
  • stłuczenia,
  • chondromalacja rzepki,
  • halluksy,
  • zapalenie kaletki,
  • zapalenie stawów,
  • uszkodzenie łąkotek,
  • ostroga piętowa,
  • dyskopatia szyjna,
  • lumbalgia,
  • ischialgia,
  • neuralgia nerwu międzyżebrowego,
  • neuralgia nerwu twarzowego,
  • rwa ramienna,
  • i wiele innych.

 

Terapia ultradźwiękami

Ultradźwięki są to drgania mechaniczne o częstotliwości powyżej 20 kHz, czyli przekraczającej granicę słyszalności ucha ludzkiego. W fizykoterapii wykorzystuje się fale o częstotliwości 1 MHz i 3 MHz. Ultradźwięki posiadają trzy główne oddziaływania na tkanki, do których zalicza się:

  1. Działanie mechaniczne – tzw. mikromasaż, który jest spowodowany wahaniem ciśnień w przebiegu fali ultradźwiękowej.
  2. Działanie cieplne – fale ultradźwiękowe powodują rozgrzewanie tkanek i wytworzenie ciepła, którego rozproszenie jest uzależnione od rodzaju tkanki.
  3. Działanie fizykochemiczne – ultradźwięki wpływają na przyspieszenie rozpadu i przemianę białek, zwiększenie aktywności enzymatycznej i przyspieszenie metabolizmu.

Podsumowując ultradźwięki:

  • mają działanie przeciwbólowe,
  • zmniejszają napięcie mięśniowe,
  • wpływają na powstawanie związków aktywnych biologicznie,
  • wpływają na enzymy ustrojowe,
  • rozszerzają naczynia krwionośne,
  • hamują układ współczulny,
  • hamują procesy zapalne,
  • przyspieszają wchłanianie tkankowe,
  • wyzwalają substancje histaminopodobnych w ilościach aktywnych biologicznych.

Wskazania:

  • choroby zwyrodnieniowe i stany zapalne stawów,
  • bóle kręgosłupa,
  • rwa kulszowa,
  • dyskopatie,
  • lumbago,
  • krwiaki i siniaki,
  • zwapnienia tkanek miękkich,
  • blizny po zabiegach i urazach,
  • przykurcze,
  • ostroga piętowa,
  • halluksy,
  • zespół bolesnego barku,
  • stany przeciążeniowe: zespół kanału nadgarstka, łokieć tenisisty, łokieć golfizty,
  • stany zapalne tkanek miękkich: ścięgna, pochewki ścięgniste, mięśnie, powięzie,
  • stany pourazowe: stłuczenia, naciągnięcia, skręcenia zwichnięcia, krwiaki,
  • nerwobóle znanego pochodzenia,
  • nerwoból nerwu trójdzielnego,
  • bóle poamputacyjne.

 

Elektroterapia

Dział lecznictwa fizykalnego, w którym wykorzystuje się prąd stały oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości. Elektroterapia wpływa na:

  • przekrwienie czynne,
  • rozprowadzenie zakrzepów naczyniowych,
  • przyspieszenie wchłaniania się ognisk zapalnych,
  • poprawę krążenia,
  • regeneracje uszkodzonych mięśni,
  • przyspiesza regeneracje nerwów,
  • zmniejsza dolegliwości bólowych,
  • zwiększa pobudliwość nerwową.

Mechanizm działania biologicznego prądów stosowanych w elektroterapii jest złożony, ponieważ oprócz wpływu elektrofizjologicznego, który zachodzi w komórkach w grę wchodzą także mechanizmy odruchowe i humoralne, a w przypadku prądów dużej częstotliwości również ciepło, które powstaje w tkankach.

Wskazania:

  • nerwobóle,
  • artroza,
  • zespoły bólowe na tle choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa,
  • dyskopatie,
  • polineuropatie,
  • przewlekłe zapalenie nerwów,
  • rwa kulszowa,
  • rwa ramienna,
  • porażenia wiotkie,
  • porażenia obwodowe,
  • angioneuropatie,
  • zaburzenia krążenia obwodowego,
  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • dystrofie mięśniowe,
  • zapalenia tkanek miękkich,
  • utrudniony zrost kostny,
  • choroby reumatyczne.

Wyróżnia się kilka rodzajów elektroterapii:

Jonoforeza – jest to zabieg polegający na wprowadzeniu do tkanek jonów leków za pomocą prądu stałego.

Galwanizacja – do zabiegu jest używany prąd stały, który powoduje zmianę pobudliwości tkanki nerwowej i mięśniowej.

Elektrostymulacja – to zabieg, w którym wykorzystuje się prąd impulsowy. Najczęściej wykonuje się elektrostymulacje nerwów i mięśni.

Prądy TENS – do zabiegu wykorzystywany jest prąd impulsowy o małej częstotliwości i wykorzystywany jest do zwalczania zarówno bólu ostrego i przewlekłego.

Prądy diadynamiczne – są to prądy powstające w wyniku prostowania prądu sinusoidalnie zmiennego. Mają działania przeciwbólowe, działanie przciwzapalne, przeciwobrzękowe, zwiększające miejscowe krążenie i ćwiczące mięśnie,

Prądy interferencyjne – powstają poprzez nakładanie się dwóch prądów sinusoidalnych średniej częstotliwości. Wywierają działanie przeciwbólowe, pobudzają do skurczów mięśnie szkieletowe, wpływają na autonomiczny układ nerwowy, zmniejszają napięcie nerwów współczulnych, pobudzają rozszerzenie naczyń krwionośnych i poprawia krążenie, poprawiają odżywiania tkanek i przemianę materii.

Prądy Kotza – są to prądy średniej częstotliwości, modulowane w małą częstotliwości. Służą do stymulacji mięśni w zaniku oraz mięśni u sportowców w celu zwiększeniu ich siły i masy.

Prądy Träberta – jest to jednokierunkowy, impulsowy prąd. Jego cechą jest silne działanie przeciwbólowe, które opiera się głównie na teorii bramki kontrolnej. Powoduje drżenie mięśni, wibracje i zmniejszając ich napięcie.

 

Terapia skojarzona

Stosuje się ja w fizykoterapii i polega na równoczesnym działaniu fal ultradźwiękowych (ultradźwięków) z zabiegami elektroterapii. Podczas zabiegu aparat generuje fale ultradźwiękowe odpowiednio modulowane oraz mikroprądy, prądy średniej i niskiej częstotliwości  lub prądy TENS. Dzięki zastosowaniu dwóch bodźców fizykalnych podczas jednego zabiegu uzyskujemy dużo większe działanie rozluźniające, przeciwbólowe, przyspieszony i zwiększony efekt leczniczy oraz większego ukrwienia tkanek.

Wskazania:

  • zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa,
  • dyskopatie,
  • rwa kulszowa,
  • rwa udowa,
  • lumbago,
  • choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych,
  • przewlekła choroba reumatyczna stawów,
  • ostroga piętowa,
  • halluksy,
  • stany zapalne mięśni, powięzi, pochewek ścięgnistych i ścięgien,
  • stany pourazowe,
  • łokieć tenisisty/golfisty,
  • zespół bolesnego barku,
  • zespół kanału nadgarstka,
  • blizny po urazach i zabiegach operacyjnych,
  • bóle poamputacyjne,
  • zwapnienia tkanek,
  • nerwoból nerwu trójdzielnego,
  • nerwobóle znanego pochodzenia,
  • przykurcze.

 

 

Krioterapia

Jest to zabieg fizykoterapeutyczny, do którego używa się par ciekłego azotu (i nie tylko) o temperaturze ok. – 140oC i trwa on od 1 do 5 minut. Celem zabiegu jest przede wszystkim przyspieszenie krążenia krwi, a dzieje się to za sprawą zjawiska, które nazywamy Falą Lewisa. Jest to reakcja autonomicznego układu nerwowego i jest to mechanizm obronny organizmu przed odmrożeniem. Polega on na okresowym zwężaniu i rozszerzaniu naczyń krwionośnych.

Wskazania:

  • stany przeciążeniowe układu kostno-stawowego,
  • obrzęki po złamaniach i zwichnięciach,
  • stłuczenia,
  • urazy (w fazie ostrej),
  • RZS i choroby reumatoidalne tkanek miękkich,
  • zespoły bólowe (np. rwa kulszowa),
  • nerwobóle nerwów obwodowych,
  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • przygotowanie do kinezyterapii w celu obniżenia napięcia mięśniowego i obniżenia dolegliwości bólowych.

 

 

Dostępność